شهید محمد احمدی جوان متولد ۱۳۷۳ فارغ‌التحصیل رشته مکانیک یکی از همین ستارگان درخشان است. او که به‌عنوان راهدار در سوله اداره راهداری زنجانرود مشغول خدمت بود هنگام انجام وظیفه و در نهایت مظلومیت، هدف حمله هوایی ناجوانمردانه آمریکایی–اسرائیلی قرار گرفت و به فیض شهادت نائل آمد.

محمد احمدی در کنار تلاش و جدیت در کار در میان همکاران و اطرافیان به شوخ‌طبعی، نجابت، امانت‌داری و دست‌ودلبازی مشهور بود. یکی از نزدیکانش خاطره‌ای چند روز پیش از شهادت او را چنین روایت می‌کند:

چند روز قبل از اینکه محمد به شهادت برسد، مبلغی پول از او قرض گرفته بودم و قصد داشتم آن را برگردانم. وقتی پول را به دستش دادم با تعجب انکار کرد و گفت: اگر کسی به من بدهکار باشد حتما در خاطرم می‌ماند و من بدهکاری از شما یادم نیست. با وجود اصرار من پول را قبول نکرد. همان لحظه فهمیدم که او چقدر پاکدامن و نجیب است با اینکه سن زیادی نداشت چنان باوقار و متین رفتار می‌کرد که انسان را به تحسین وامی‌داشت. من هم آن مبلغ را به نیت احسان برای روح پاکش کنار گذاشتم.

این ویژگی‌های اخلاقی تنها بخش کوچکی از زیبایی روح اوست. محمد در خانواده نیز نمونه‌ای از محبت و مسئولیت بود. رابطه‌اش با خواهرش بیش از آنکه خواهر–برادری باشد، شبیه یک دوستی صمیمانه و مهربانانه بود. هر آنچه که برای اولین بار راهی بازار می‌شد را برای خواهرش می‌خرید و این رفتار ساده اما عمیق، عشق و توجه بی‌دریغ او را نشان می‌داد.

شهید محمد احمدی در دل کار و خدمت به مردم، مظلومانه به شهادت رسید. اما آنچه از او باقی مانده فقط نام و خاطره نیست بلکه الگویی زنده از صداقت، امانت‌داری نجابت و مهربانی است. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.